บันทึกของตัวเอง
เราตั้งต้นเดินจากซอยที่บ้านตั้งอยู่ แล้วจึงวนออกมาและเดินต่ออีกทอดในซอยที่ยังไม่เคยเข้าไป บรรยากาศขณะนั้น ออกร้อนจะ พวกเราก็เดินไป ถ่ายรูปตามจุดต่างๆไปเรื่อยๆ
อันนี้เป็นรูปแรกที่ฉันถ่าย มันเป็นกลุ่มหญ้าที่ขึ้นบริเวณข้างถนน โดยปรกติเราก็มักจะมองมันผ่านไปอย่างไม่ได้ใส่ใจกับมันเพราะเห็นเป็นเพียงกลุ่มดอกหญ้าแห้งๆ จนเมื่อฉันได้มาใช้เวลามองมันในหลายๆมุม ถึงได้เห็นอีกมุมที่ฉันไม่เคยสังเกตเห็นได้จากการมองผ่านๆ ฉันอดไม่ได้ที่จะมองข้ามมันไปอีกจึงถ่ายรูปเก็บไว้
ดอกลั่นทมจุดที่สอง
ฉันเดินทางไปแวะเป็นจุดๆ ถ่ายรูปสลับกับการบ่นถึงสภาพอากาศ ที่ดวงอาทิตย์ส่องแสงมาแผดเผาเนื้อหนังของเรา อีกทั้งยังขับเหงื่อให้ไหลเพิ่มความรู้สึกเหนียวเนื้อเหนียวตัวที่ออกจะสร้างความหงุดหงิดเล็กน้อย แต่นั้นก็ทำอะไรเราไม่ได้มาก เพราะความสนใจส่วนใหญ่ของเราอยู่กับสิ่งแวดล้อมที่จะเรียกว่าเก่าก็ไม่ใช่ใหม่ก็ไม่เชิงซึ่งสามารถลบล้างความหงุดหงิดส่วนนั้นได้
การเดินทางของฉันวันนี้บอกเลยว่าฉันสนุกมาก ได้มาใช้เวลาอยู่กับเพื่อน ได้บอกเล่าฟังเรื่องราวจากการมองสิ่งเดิมๆหรือสิ่งใหม่ๆในมุมมองที่ต่างกัน ได้เห็นความคิดที่แตกต่างกันไป เหมือนได้รู้จักกับเพื่อนมากขึ้น ฉันก็ดีใจที่มีเพื่อนชอบอะไรคล้ายๆกันเมื่อได้มาทำกิจกรรมร่วมกันก็สนุกไปอีกแบบ ถ้าไม่มีเพื่อนฉันก็คงไม่คิดจะออกมาถ่ายรูป ชมวิว ชมนก ชมไม้ เพราะความขึ้เกียจ ก็ขอบคุณเพื่อนคนนี้อีกครั้งที่สละเวลามาเดินเที่ยพร้อมๆกัน ( ^_^ )
สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากจะบอกเล่าให้กับผู้อ่าน (ถ้ามี หัวเราะเล็กน้อย) ก็คือการที่เราได้ออกเดินทางไปมองสิ่งต่างๆรอบตัวเราในมุมมองใหม่ๆ อย่างใช้เวลาเราจะรู้สึกว่าสิ่งที่เราเคยมองมันทุกวันซึ่งอาจจะดูไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมที่เราเคยมอง แต่สิ่งหนึ่งที่เราจะเปลี่ยนเมื่อได้ใช้ความคิดพิจารณาอยู่กับมันแล้วนั่นก็คือความรู้สึกที่แตกต่างออกไป เมื่อเราพยายามที่จะมองสิ่งที่ไม่สวยไม่งามในเวลาปรกติทั่วไปเราไม่มีทางจะมองว่ามันสวย จนเราได้ใช้เวลากับมันเราก็จะเห็นความสวยในแบบที่มันควรจะเป็น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น